Burza a zmysły psa i kota. Jak zrozumieć strach i pomóc pupilowi?

Objawy lękowe w czasie burzy wykazuje 40-50 proc. psów i 25-40 proc. kotów. Kluczowe jest tu jednak słowo „objawy”. Wiele zwierząt się boi, ale tego nie okazuje, a przynajmniej nie w sposób, który wzbudzałby nasz niepokój. Mają o wiele bardziej wyczulony słuch niż ludzie i żadnej możliwości racjonalizacji tego, co się właśnie dzieje.

Co słyszą i czują psy i koty, gdy nadchodzi burza?

Nadchodzące z daleka gromy i widoczne błyski u wielu osób wzbudzają poczucie zagrożenia. To promil tego, co odczuwają w takich chwilach zwierzęta. Wystarczy uświadomić sobie, że psy słyszą dźwięki w zakresie od 40 do 60 000 Hz, a koty nawet do 85000 Hz. Dla porównania, człowiek odbiera dźwięki do poziomu zaledwie 20000 Hz. Oznacza to, że psy słyszą burzę trzy razy głośniej niż my, a u kotów ten poziom przekroczony jest czterokrotnie.

Wyobraź sobie, że stoisz w pokoju, podczas gdy ktoś tuż obok twojej głowy cały czas odpala petardy. Tak właśnie czuje się pies podczas burzy, który odczuwa nawałnicę na wielu poziomach. Jego ciało reaguje, jak przy trzęsieniu ziemi. Nie ma w tym żadnej regularności, z oddali dochodzi głuche dudnienie, a podłoże przez cały czas drży. W takich wypadkach pies jako zwierzę stadne, próbuje ostrzec przed niebezpieczeństwem i garnie się do człowieka w poszukiwaniu pomocy.

Z kotami jest nieco inaczej, ich skóra w czasie burzy odczuwa dodatkowo nagromadzenie ładunków elektrostatycznych w powietrzu. Dlatego często siadają wtedy w zlewie lub wannie, w poszukiwaniu uziemienia. Kot słyszy wprawdzie lepiej niż pies, ale jest w stanie ocenić, że zagrożenie jest na zewnątrz. Nie znaczy to, że nie odczuwa niepokoju, reaguje jednak zupełnie inaczej. W czasie wyładowań atmosferycznych koty albo zastygają w bezruchu, albo szukają sobie schronienia, by przeczekać niebezpieczeństwo. Nie znaczy to, że ich poziom stresu jest wtedy niższy.

Wszystkie zwierzęta odbierają burzę jako zagrożenie życia i nie są w stanie uświadomić sobie, że to tylko pogoda, która minie. W czasie nawałnicy każde na swój sposób walczy o przetrwanie.

Jak pomóc zwierzakowi przetrwać burzę? Sprawdzone sposoby na lęk

Najważniejszą sprawą w czasie burzy jest zapewnienie zwierzęciu poczucia kontroli i bezpieczeństwa. W przypadku każdego z gatunków oznacza to co innego. Jeśli kot znalazł sobie kryjówkę w szafie lub w transporterze, nie wyciągaj go stamtąd. Bezpieczne schronienie jest dla niego ważniejsze, niż uspokajanie przytulaniem czy głaskaniem. Kot ma poczucie, że znalazł sobie miejsce, gdzie jest niewidoczny, a wchodząc z nim w interakcję, dajesz mu do zrozumienia, że tak nie jest.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku psów, które warto w czasie burzy głaskać i uspokajać. Daje im to poczucie, że są w bezpiecznym stadzie, w którym ktoś inny wziął na siebie ciężar panowania nad żywiołem. Największym mitem dotyczącym traktowania psów podczas burzy jest ten, że należy je wtedy ignorować, by nabrały przekonania, że nic wielkiego się nie dzieje. Pies nie jest w stanie zaakceptować dźwięków burzy, instynkt każe mu wtedy walczyć o życie. Jeśli zaczniesz ignorować jego sygnały, do stresu dojdzie poczucie odrzucenia przez stado.

---

Psy przechylają głowę, gdy usłyszą znajome słowoCanvaProINTERIA.PL

---

Co jeszcze możemy zrobić, by pomóc zwierzętom przetrwać nawałnicę? Przede wszystkim warto zamknąć i zasłonić wszystkie okna. W ten sposób zniwelujemy infradźwięki i huk oraz widok błyskającego nieba, które również budzi stres. Dobrym pomysłem jest też włączenie telewizora lub radia, które staną się źródłem tzw. „białego szumu”. Stworzy to stałe tło dźwiękowe, które zmniejszy kontrast między ciszą a piorunami.

Kotu zapewnij ciasne i ciemne miejsce, najlepiej z zimnym dnem, na przykład na kafelkach. W przypadku tych zwierząt obowiązuje zasada im ciaśniej, tym bezpieczniej. Pies lepiej się poczuje w miejscu przytulnym, które pachnie opiekunem. Może to być kącik z kocem lub łazienka. Psom oprócz głaskania, pomóc może odwracanie uwagi przez podanie ulubionych gryzaków. W chwilach wielkiego stresu ta metoda jednak nie zadziała. Wtedy trzeba z czworonogiem po prostu być.