Lis górski był na krawędzi wymarcia. Nagle pojawił się w kamerze

Lis górski jest jednym z najbardziej zagrożonych podgatunków lisa rudego, występującym tylko w dwóch izolowanych miejscach w USA.
Zwierzę zostało odkryte w 1937 roku, po czym na dekady zniknęło, a obecnie jego populacja liczy zaledwie kilkadziesiąt osobników.
Gatunek jest narażony na wymieranie przez ekspansję innych lisów i krzyżowanie się, co zagraża jego przetrwaniu.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu

Lis rudy jest jednym z najszerzej rozprzestrzenionych drapieżników psowatych na świecie. Bardzo znany i charakterystyczny, zamieszkuje tereny Eurazji wraz z północną Afryką, Bliskim Wschodem i Półwyspem Arabskim oraz Indiami, a także Ameryką Północną.

Jako gatunek inwazyjny został jednak zawleczony w inne miejsca świata, np. do Australii i Nowej Zelandii, gdzie stał się plagą. Od Arktyki i tundry po pustynie i stepy, wszędzie jest w stanie się dostosować i tworzy wiele form oraz podgatunków. Nie wszystkie jednak radzą sobie tak świetnie jak lisy w Europie czy Ameryce Północnej.

Jednym z tych podgatunków jest lis górski, czyli Vulpes vulpes necator. To jeden z wielu zróżnicowanych podgatunków lisa rudego, które żyją na kontynencie północnoamerykańskim.

Jest ich tam wiele, choćby lis amerykański, lis jodłowy z Alaski i Kolumbii Brytyjskiej, lis alaskański, lis labradorski, lis wielkoogonowy z Utah, lis kalifornijski i inne. W tym gronie lis górski to skrajnie rzadki ewenement, bowiem zachował się tylko w dwóch odizolowanych populacjach: w kalifornijskim paśmie Sierra Nevada oraz w południowej części Gór Kaskadowych w Kalifornii i Oregonie.

Lis górski jest jednym z najrzadszych podgatunków lisa rudegoPacific Southwest Region Wikimedia Commons

Lis górski został odkryty i od razu zniknął

To istotnie lis przystosowany do życia w górach, w terenach trudnych i często niedostępnych. W Kalifornii widywano go na wysokości ponad 3500 m. n.p.m. Tam żywi się zwłaszcza gryzoniami, szczekuszkami, królikami i zającami, ale potrafi on także zapolować na większe zwierzęta takie jak młode mulaki. Przy niedoborze pokarmu, zajada się jagodami i grzybami.

Tyle wiemy, ale badania nad tym lisem zostały przerwane na wiele lat. Lis górski został odkryty i rozpoznany jako osobny podgatunek w 1937 r., ale po tym odkryciu zniknął na ponad pół wieku.

Dopiero w 1993 r. odnaleziono go raz jeszcze i od tej pory wiemy, że istnieje, ale jest niezwykle rzadki. Wręcz skrajnie zagrożony, a jego poszukiwania w górach Oregonu i Kalifornii nie są łatwe. Możliwe, że w Sierra Nevada żyje ostatnich 40 zwierząt, a w pobliżu przełęczy Sonora – mniej niż 30.

Co jakiś czas udaje się uchwycić lisa górskiego na nagraniach, co pozwala nam potwierdzić, że zwierzę wciąż żyje w górach zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Ostatnio nagrał go fotograf Randy Robbins w Parku Narodowym Wulkanu Lassen.

To istotne informacje, które mogą pozwolić ocalić od wymarcia niezwykle rzadkiego i oryginalnego lisa górskiego. Wymiera on także z uwagi na ekspansję innych podgatunków i innych lisów, sprowadzanych niekiedy wręcz sztucznie w rejony Kalifornii i Oregonu.

Lisy się krzyżują, różnice się zacierają. W efekcie mamy do czynienia z jednym z najrzadszych drapieżnych ssaków Ameryki Północnej. Dopiero jednak od 1974 r. zakazano polowań na te zwierzęta i po kilku latach lis górski znalazł się na liście ssaków chronionych w stanie Kalifornia.