Niejednokrotnie myślimy o rafach koralowych i ich blaknięciu spowodowanym przez globalne ocieplenie i zmianę klimatu. Jednak rafy to także żywy organizm, który może pomóc w walce z głodem.
Niezrównoważone połowy niszczą rafy koralowe
Badanie, o którym można przeczytać na łamach czasopisma „PNAS” pokazuje, że wiele populacji rafowych jest nadmiernie eksploatowanych i produkuje znacznie mniej ryb. Naukowcy twierdzą, że rafy koralowe, umożliwiając odbudowę tych zasobów ryb, mogłyby pomóc w rozwiązaniu problemu głodu w skali globalnej.
Nasze badanie pozwoliło nam określić, ile tracimy w zakresie zaopatrzenia w żywność w wyniku nadmiernych połowów ryb rafowych, a co za tym idzie, ile można by zyskać, odbudowując zasoby ryb rafowych i zarządzając nimi na zrównoważonym poziomie
Wyniki badań wskazują, że zdrowsze populacje ryb rafowych mogłyby znacząco zwiększyć ilość owoców morza dostępnych dla ludzi.
Naukowcy przeanalizowali dane z regionów raf koralowych na całym świecie. Badanie objęło terytoria w takich krajach jak Dominikana, Panama, Jamajka, Kenia, Mauritius, Oman, Madagaskar, Filipiny i Indonezja.
Ile potrwa odbudowanie raf? To mogłoby pomóc z głodem
Korzystając z modeli statystycznych, zespół oszacował obecną populację ryb i prognozował, o ile mogłaby ona wzrosnąć, gdyby przełowiono rafy w sposób bardziej efektywny.
Obliczono, jak duże musiałyby być populacje ryb, aby osiągnąć „maksymalne zrównoważone połowy” i „całkiem dobre połowy”, a także ile czasu mogłaby zająć odbudowa w ramach różnych przepisów dotyczących rybołówstwa. W zależności od stopnia wyczerpania raf i ograniczeń w połowach, oszacowano, że czas odbudowy waha się średnio od sześciu do 50 lat.
Naukowcy ocenili, że rafy koralowe na całym świecie mogłyby zwiększyć zrównoważoną produkcję ryb o prawie 50 proc., gdyby populacje ryb mogły się odbudować. Ten wzrost mógłby przełożyć się na od 20 tys. do nawet 162 mln dodatkowych porcji ryb w każdym kraju rocznie. Taka ilość wystarczyłaby na pokrycie zalecanego poziomu spożycia owoców morza dla milionów ludzi.
Największe korzyści wystąpiłyby w regionach, które już borykają się z poważnym głodem, takich jak Afryka czy Azja Południowo-Wschodnia. W szczególności Indonezja została uznana za kraj o największym potencjale wzrostu podaży żywności dzięki odtworzeniu rybołówstwa rafowego i samych raf koralowych.
Ochrona środowiska i bezpieczeństwo żywnościowe idą w parze
Naukowcy podkreślają, że odbudowa zasobów rybnych i raf koralowych to nie tylko ochrona ekosystemów. Badanie pokazuje, że może to bezpośrednio pomóc w ograniczeniu problemu głodu. Osiągnięcie tych korzyści wymagałoby jednak skutecznego zarządzania rybołówstwem, które pozwoliłoby na wzrost zasobów ryb, a nie ich ciągłe uszczuplanie – podkreślono.
W niektórych obszarach skuteczna odbudowa będzie również zależeć od zapewnienia alternatywnych źródeł utrzymania społecznościom rybackim w okresach odbudowy. Kolejnym krokiem, jak twierdzą naukowcy, jest opracowanie strategii, które chronią ekosystemy morskie, a jednocześnie wspierają ludzi zależnych od nich.



