Nietypowe zwierzę trafiło do Polski. Ma trąbę i wygląda jak szyszka

Umożliwia mu to właśnie idealnie dopasowany do takich wymagań środowiska kształt ciała, bardzo opływowy i trochę istotnie przypominający szyszkę. Np. taką jodłową, wydłużoną i obłą. Nic dziwnego, że Szwedzi nadali młodemu tapirowi takie imię, które oddaje jego sylwetkę.

Mówimy wszak o zwierzęciu dużym. Tapiry w warunkach krainy neotropikalnej, czyli w Ameryce Południowej, należą do jednych z największych zwierząt lądowych. Tu nie ma już wielkich ssaków kopytnych jak w Afryce czy Azji, nie ma wielkich przeżuwaczy, wymarła już południowoamerykańska megafauna. Zostały tapiry jako relikt dawnych czasów, a ich ciała dostosowały się do wymogów poruszania się w gęstym lesie deszczowym, takim jak chociażby w dorzeczu Amazonki.

Tapir anta jest nieodzownym i charakterystycznym zwierzęciem Amazonii, chociaż występuje także dalej na południe, np. w Pantanalu czy na bagnach Mato Grosso w Brazylii i Paragwaju. Dorosła samica, która jest większa od samca, może ważyć nawet ćwierć tony, a jednak tak okazałe zwierzę potrafi poruszać się w gęstwinie szybko i niezauważalnie. Dla swoich największych przeciwników, jakimi są jaguary czy pumy nie stanowią bynajmniej łatwej zdobyczy.

Trąba na głowie tapira może sugerować jakieś związki ze słoniami, ale to pozory. Te zwierzęta z trąbowcami nie mają nic wspólnego. Tapiry są ssakami nieparzystokopytnymi, a więc mają wspólnego przodka z końmi i nosorożcami. Radiacja, a więc powstanie ich gałęzi rozwojowej podczas ewolucji nieparzystokopytnych, nastąpiła około 50 milionów lat temu. Dziś żyją cztery gatunki tapirów – jeden w Azji (tapir malajski zwany czaprakowym; największy na świecie), trzy w Ameryce Południowej. To tapir anta, tapir górski z Andów i tapir panamski z Ameryki Środkowej, największy na tym kontynencie. 

Naturalnym środowiskiem bytowania tapirów anta są gęste i mokre lasy dorzecza największej rzeki świata czyli Amazonki czy bagna Mato Grosso. Tapiry świetnie pływają, doskonale nurkują, odżywiają się rosnącymi nad wodami roślinami, które sięgają za pomocą swej krótkiej trąbki powstałej ze zrośnięcia się nosa i górnej wargi.

Młody samiec Kotte przyjechał do zoo w Poznaniu ze szwedzkiego ogrodu zoologicznego w Kolmarden. Dołączy tu to mieszkającej już w poznańskim Nowym Zoo samicy imieniem Madzia. Poznaniacy mają nadzieję, że dojrzeje w jej towarzystwie, chociaż samica jest starsza. I to o wiele starsza, o dwadzieścia lat.