Nowa deklaracja klimatyczna Europy. Polska była przeciwna

Kraje Unii Europejskiej 5 marca ostatecznie zatwierdziły nowy cel klimatyczny, choć nie obyło się bez różnicy zdań.

Nowy cel przybliża UE do osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r. we wszystkich sektorach gospodarki.

Zakłada on redukcję emisji gazów cieplarnianych o 90 proc. do 2040 r. (w porównaniu z poziomem z 1990 r.). To dość ambitny cel, który spotkał się z oporem społecznym i politycznym.

„Unia Europejska jest nadal zdecydowana przewodzić globalnej walce ze zmianą klimatu. Chce jednak chronić przy tym naszą konkurencyjność i dbać o to, by nikt nie został pominięty. Przyjęcie przełomowego celu klimatycznego na 2040 r. da przemysłowi, obywatelom i inwestorom pewność, której potrzebują w najbliższej dekadzie do przeprowadzenia czystej transformacji”, powiedziała Maria Panajotu, cypryjska ministra rolnictwa, rozwoju wsi i środowiska.

UE uzgodniła klimatyczny cel w zeszłym roku. Pszczególne kraje zajęły różne stanowiska w tej sprawie. Np. Hiszpania twierdziła, że pogłębiające się susze i pożary lasów uzasadniają ambitniejsze cele, a Polska i Włochy starały się złagodzić redukcję emisji, argumentując, że borykające się z problemami gałęzie przemysłu nie mogą sobie na to pozwolić.

Zdecydowana większość ministrów państw UE ostatecznie zatwierdziła nowy cel, choć Czechy, Słowacja, Polska i Węgry były temu przeciwne. Cel klimatyczny zostanie finalnie włączony do prawa UE.

Zmienione prawo o klimacie określa dalsze kluczowe elementy. Wśród różnych priorytetów, które będzie musiała uwzględnić KE w najbliższych latach, są przede wszystkim: konkurencyjność, uproszczenie, sprawiedliwość społeczna, bezpieczeństwo energetyczne i przystępność cenowa. KE zajmie się ponadto trwałym pochłanianiem dwutlenku węgla w UE w celu kompensowania trudnych do zredukowania emisji w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji – zmienione prawo przesuwa datę pełnego uruchomienia tego systemu o jeden rok – z 2027 r. na 2028 r.

Europejskie prawo o klimacie zostało przyjęte pierwotnie w 2021 r. Jest ono podstawą prawną długofalowej polityki klimatycznej Unii, zgodnej z porozumieniem paryskim. To właśnie w tym prawie określono wiążący dla całej gospodarki cel polegający na osiągnięciu neutralności klimatycznej w UE do 2050 r.