Wrocław. Grupa radnych ma nowy pomysł. Dotyczy polityki mieszkaniowej

Z inicjatywą wystąpiło siedmioro radnych Koalicji Obywatelskiej i Lewicy, którzy skierowali w tej sprawie interpelację do prezydenta miasta Jacka Sutryka. Autorką projektu jest Agnieszka Dusza, radna z ramienia KO. Prezydent na razie nie odniósł się do tego pomysłu.

Szczegóły opisuje Radio Wrocław.

Projekt zakłada, że seniorzy posiadający wolny pokój mogliby przyjąć pod swój dach studentów poszukujących lokum na czas studiów. Udział w programie miałby być dobrowolny dla obu stron, a miasto pełniłoby funkcję pośrednika.

– Do zadań operatora programu należałaby m.in. rekrutacja uczestników, określenie ich oczekiwań, weryfikacja bezpieczeństwa, dobór osób o podobnych potrzebach, przygotowanie wzorów umów oraz mediacja w przypadku pojawienia się problemów – wyjaśnia Agnieszka Dusza, cytowana przez radio.

Jak podkreślają autorzy pomysłu, chodzi o rozwiązanie dwóch problemów jednocześnie: braku tanich mieszkań dostępnych dla młodych ludzi oraz izolacji społecznej seniorów.

Z punktu widzenia studentów projekt oznaczałby łatwiejszy dostęp do mieszkań w dużym mieście. We Wrocławiu ceny wynajmu stale rosną i często są barierą nie do pokonania. To powód, dla którego wielu młodych z mniejszych miejscowości rezygnuje ze studiów dziennych.

Z kolei dla seniorów wspólne mieszkanie z młodszą osobą miałoby być szansą na przełamanie samotności. Młodzi lokatorzy mogliby także pomóc w codziennych czynnościach, takich jak zakupy czy drobne prace domowe.

Autorzy podkreślają, że seniorzy często zajmują duże mieszkania, w których nie korzystają ze wszystkich pomieszczeń. Nie bez znaczenia jest tu także aspekt społeczny, jakim jest budowanie więzi międzypokoleniowych i wzajemnego wsparcia.

Pomysł nie jest całkowicie nowy. Model współzamieszkiwania studentów i seniorów jest szczególnie rozwinięty w Niemczech, Francji czy krajach skandynawskich.

W Niemczech działa program znany jako „Wohnen für Hilfe” („mieszkanie w zamian za pomoc’). Jego zasada jest prosta: student może zamieszkać u osoby starszej w zamian za określoną liczbę godzin wsparcia w miesiącu.

Najczęściej jest to jedna godzina pomocy za każdy metr kwadratowy zajmowanego pokoju. Często student nie płaci czynszu, ale ponosi koszty mediów.

W Danii i Holandii funkcjonują systemy bardziej sformalizowane, w których uczelnie lub samorządy aktywnie kojarzą studentów z seniorami. Współlokatorzy podpisują umowy określające zakres obowiązków i zasady życia pod jednym dachem. Tam również dominują modele mieszane: częściowa opłata za lokum i jednocześnie zobowiązanie do regularnej pomocy.

Programy tego typu opierają się na dokładnym dopasowaniu uczestników i jasnych zasadach współpracy, co ma ograniczać ryzyko konfliktów.