Pogoda 
Polska była znana na świecie z niskich kosztów pracy. Przez lata był to jeden z kluczowych czynników napędzających rozwój gospodarczy. To z tego powodu polskie produkty i usługi były tańsze od zachodnich, a nasz rynek przyciągał zagranicznych inwestorów. Była znana czy wciąż jest z tego znana?
Najnowsze dane Eurostatu za 2025 rok pokazują wyraźnie, że… niewiele się w tej sprawie zmieniło, co powinno zastanowić zarówno pracowników jak i pracodawców.
Wciąż niskie koszty pracy za godzinę w Polsce
Podwyżka pracy minimalnej w Polsce w 2026 roku – choć niewielka, bo tylko 140 zł brutto miesięcznie – i tak wywołała panikę wśród pracodawców. Pojawiające się od razu w przestrzeni publicznej argumenty można streścić w kilku zdaniach:
-
niskie ceny wytwarzanych produktów i usług już były, -
rosnące koszty płacowe wpływają na spadek rentowności przedsiębiorstw i słabszy popyt na pracę, -
Polska przestaje być krajem „taniej pracy”, co wymusza zmianę modelu konkurencyjności na oparty o innowacje i jakość, -
pracodawcy są zmuszeni postawić na automatyzację i AI, -
zwiększa się ryzyko niewypłacalności, -
itd.
Okazuje się jednak, że koszty pracy w Polsce są wciąż o około 45 proc. niższe od średniej unijnej. W 2025 roku wzrosły do 19,1 euro (ok. 81 zł) z 17,3 euro w roku 2024 – podał Eurostat. Dla porównania, średnie godzinowe koszty pracy w całej gospodarce unijnej oszacowano na 34,9 euro i 38,2 euro w strefie euro, w porównaniu z odpowiednio: 33,5 euro i 36,8 euro w 2024 roku.
Gdzie praca jest najtańsza i najdroższa?
Najniższe godzinowe koszty pracy w 2025 roku odnotowano w Bułgarii (12 euro), Rumunii (13,6 euro), na Węgrzech (15,2 euro). Najwyższe są w Luksemburgu (56,8 euro), Danii (51,7 euro) oraz w Holandii (47,9 euro). Polska jest w dolnej części zestawienia – nasze godzinowe koszty pracy to nieco ponad 19 euro, podczas gdy średnią unijną wyliczono na poziomie niemal 35 euro.
Koszt pracy to suma wszystkich wydatków, jakie firma musi ponieść, aby móc zatrudnić i utrzymać pracownika. Dwa główne składniki kosztów pracy to wynagrodzenia oraz koszty pozapłacowe – np: składki na ubezpieczenia społeczne płacone przez pracodawców. Udział kosztów pozapłacowych w całkowitych kosztach pracy dla całej unijnej gospodarki wyniósł 24,8 proc. i 25,6 proc. w strefie euro.
Najniższy udział kosztów pozapłacowych w Unii Europejskiej odnotowano w Rumunii (4,8 proc.), na Litwie (5,5 proc.) i Malcie (5,8 proc.), a najwyższy we Francji (32,3 proc.), Szwecji (31,7 proc.) i Słowacji (28,6 proc.). W Polsce to około 18 proc.
Od 1 stycznia 2026 roku minimalne wynagrodzenie w Polsce wzrosło do 4806 zł brutto – to wzrost o około 3 proc. w stosunku do grudnia 2025 roku. Minimalna stawka godzinowa wzrosła o 90 groszy do 31,40 zł brutto. Jest to jedyna podwyżka płac w 2026 roku.
