Polskie sokolnictwo na liście dziedzictwa UNESCO. To unikat

Polskie sokolnictwo zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, podkreślając wielowiekową tradycję i wyjątkową współpracę ludzi z ptakami drapieżnymi.
Sokolnicy nie tylko kultywują tradycję i pasję, ale także prowadzą selekcję oraz programy reintrodukcji rzadkich gatunków ptaków do natury.
Współczesne metody i technologie umożliwiają lepsze monitorowanie kondycji ptaków, przyczyniając się do ochrony przyrody oraz zachowania cennych linii hodowlanych.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu

Najpierw jest baczne rozejrzenie się po okolicy. Później szybki lot i nabranie wysokości, na której ptak krąży nad idącym polem sokolnikiem. Tak wygląda współpraca człowieka z ptakiem, polskie sokolnictwo.

– To potężny kawał pięknej historii i tradycji, którą mamy możliwość kultywować. Myślę, że każdemu z nas zależy na tym, żeby tradycja została dla kolejnych pokoleń – mówi Igor Kowalski, sokolnik.

U sokolników mamy czas, podczas którego m.in. ocenia się ptaki i ich kondycję. Igor Kowalski wyjaśnia: – To daje możliwość selekcji linii hodowlanej, bo jeśli widzimy że sokół lata w jakimś określonym stylu, to jest ogromne prawdopodobieństwo, że jego potomstwo też w tym stylu będzie latać.

Taka selekcja pozwala nie tylko dobrać najlepsze ptaki do hodowli. To również wybór tych skrzydlatych drapieżników, których potomstwo wraca później do natury w programach reintrodukcji zagrożonych ptaków. – Co roku trafiają do wolnej przyrody sokoły z tych pul genetycznych, które tworzymy – potwierdza Igor Kowalski.

Nowoczesna technologia pomaga sokolnikom

Choć sokolnictwo ma wielowiekową tradycję, nie stroni od nowoczesności, a zwłaszcza od systemów, które pomagają śledzić ptaki i poznawać parametry lotu. – Na telefonie mamy wszystkie parametry związane z lotem zwierzęcia, czyli jak daleko jest od nas, z jaką prędkością leciał i pikował – opowiada sokolnik Dariusz Banaś.

Do białozora sokolnicy muszą mieć sporo cierpliwościveneratio123RF/PICSEL

Takie informacje z pewnością bardzo ułatwiają całościową ocenę kondycji ptaka. Polskie sokolnictwo zostało wpisane na światową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Jego znaczenie jest zatem ogromne,

– Ptaki zostają z nami na całe życie, bo taki orzeł żyje bardzo długo i powstaje relacja, która pozostaje na zawsze. O ptaka trzeba dbać tak jak o członka rodziny – mówi sokolniczka Katarzyna Dudek. O swoich podopiecznych opowiada tak: – O ile orzeł słynie z majestatu, dużo cierpliwości trzeba mieć do białozora. Ma charakter bardzo podobny do choleryka.

Nikt z sokolników jednak nie liczy godzin spędzonym na błotnistych polach, czy przejechanych kilometrów. Bo sokolnictwo to nie tylko wyjątkowa pasja, to także ochrona przyrody.