-
W regionie Papui odkryto rekina Hemiscyllium dudgeonae, który potrafi poruszać się poza wodą przy użyciu płetw.
-
Rekin ten żyje w płytkich wodach rafowych, często brodząc z ciałem wynurzonym nad powierzchnię podczas odpływu.
-
Dotychczas zidentyfikowano 12 osobników tego gatunku, wyróżniających się ruchliwymi płetwami i wzorem na skórze przypominającym kod kreskowy.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Jego rodzima papuaska nazwa kadedekedewa oznacza „leniwego rekina”. Ryba ta bowiem żeruje na płytkich wodach rafowych południowo-wschodniej części wyspy Nowa Gwinea, na wybrzeżach Papui. To wody, w których pływy są dość mocne i wraz z odpływem zostaje odsłonięta spora część skalistej rafy. To jednak nie przeraża rekina. Nie próbuje on uciec, odpłynąć wraz ze znikającą wodą. Przeciwnie, brodzi na płyciźnie z większością ciała wynurzoną nad powierzchnię.
Ten chodzący rekin to Hemiscyllium dudgeonae, należący do rodzaju ryb żyjących w płytkich wodach Indo-Pacyfiku. Należy do nich chociażby rekin epoletowy, znany z wód ciągnących się od Malezji po północną Australię. Ten żywiący się skorupiakami, wieloszczetami i głowonogami przybrzeżny rekin potrafi żyć w wodzie do głębokości 50 metrów, ale również takich, które ledwo zakrywają połowę jego ciała. Mówimy bowiem o rekinach odpornych na działanie powietrza atmosferycznego i bez problemu wynurzających się z morza.
Rekin potrafi poruszać się na ruchomych chrząstkach płetw
Rekiny są rybami chrzęstnoszkieletowymi, a w przypadku tych akurat rekinów chrząstki płetw piersiowych są zredukowane, co pozwala na ich obracanie. Takie manewrowanie płetwami ułatwia rekinom epoletowym przesuwanie się po dnie. Przypomina to nieco sposób poruszania się salamandr.
Nowo odkryty nowogwinejski gatunek tych rekinów potrafi za pomocą ruchliwych płetw piersiowych chodzić po dnie i rafie nawet wtedy, gdy woda solidnie już opadnie. Rekiny te żywią się bezkręgowcami z dna morskiego i nie stanowią zagrożenia dla ludzi, a słyną z tego, że wykorzystują wszystkie cztery płetwy jako kończyny do przemierzania raf koralowych podczas odpływu. To jedyny sposób, aby przemieścić się w sytuacji, gdy woda opadnie.
Nazwa gatunku pochodzi od nazwiska Christine Dudgeon z University of the Sunshine Coast w Australii. To ona pierwsza odkryła rekina w płytkich wodach zatoki Milne na południowym wschodzie Papui-Nowej Gwinei i uchodzącej do Morza Salomona. Poszukiwała ona wtedy nocą miejscowych rekinów brodatych, zamieszkujących te wody i natknęła się na rybę sunącą po dnie na czterech płetwach tak, jakby chodziła na nogach po płytkim morskim dnie.
Od tamtego odkrycia udało się znaleźć w wodach Papui aż 12 osobników tego nieznanego wcześniej gatunku, zbadać je i opisać. Wszystkie mają ruchliwe płetwy i skórę pokrytą deseniem podobnym do kodu kreskowego. Jest to o tyle zaskakujące, że dotąd postrzegano raczej głębiny mórz za miejsce pełne nieznanych gatunków. Tymczasem okazuje się, że można je znaleźć także na płyciźnie.
