Z aktu oskarżenia Prokuratury Okręgowej w Warszawie wynika, że 25 marca 2024 r. przy granicy z Białorusią w rejonie Dubicz Cerkiewnych doszło do nielegalnego przekroczenia granicy przez migrantów. Oskarżony pełnił wówczas służbę w 1. Warszawskiej Brygadzie Pancernej (Batalion Zmechanizowany w Białej Podlaskiej).
– W ocenie sądu odwoławczego oskarżony szeregowy Karol S. oddając w przedstawionych okolicznościach w kierunku grupy migrantów nielegalnie przekraczających granicę 12 strzałów alarmowo-ostrzegawczych, z których przynajmniej trzy naraziły ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, postępowaniem tym zrealizował w takiej sytuacji znamiona zarzucanego mu przestępstwa – mówił w uzasadnieniu piątkowego (20 listopada) wyroku WSO sędzia płk Paweł Więcek.
Sąd: W takiej sytuacji tor lotu pocisku staje się niekontrolowany
Sędzia dodał, że „tożsame narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i zdrowia dotyczyło także” dwóch funkcjonariuszy Straży Granicznej i dwóch żołnierzy podejmujących w tym czasie interwencję. – Kwestia istotna, oskarżony, biegnąc w kierunku miejsca, w którym znajdowali się w tym momencie nielegalnie przekraczający granicę migranci, miał ich bezpośrednio przed sobą. Również przed sobą, tyle że w dalszej odległości, znajdowali się nadbiegający z naprzeciwka oraz oddający strzały alarmowe wspomniani dwaj funkcjonariusze SG i dwaj żołnierze – mówił sędzia.
Wskazał, że strzały przez oskarżonego „bezsprzecznie były oddawane na długim dystansie, na którym nawet niewielkie i niezamierzone przez strzelca odchylenie lufy powoduje, że w takiej sytuacji tor lotu pocisku staje się niekontrolowany”.
Prokuratura wskazywała, że „w czasie biegu oskarżony, znajdując się od ok. 210 metrów do ok. 164 metrów od tego miejsca, przyjmując za każdym razem postawę strzelecką, oddał łącznie 12 strzałów z broni służbowej wzdłuż drogi granicznej w kierunku znajdującej się na tej drodze grupy osób złożonej z migrantów, funkcjonariuszy SG i żołnierzy”.
„Pociski miały energię wystarczającą do spowodowania zranienia lub śmierci człowieka”
Według ustaleń śledczych spośród tych 12 strzałów trzy pociski rykoszetowały po uderzeniach w słup betonowy, ziemię i zwoje drutu kolczastego. Pozostałe dziewięć przeszło obok grupy. W tym czasie migranci cofali się na stronę białoruską, rzucając gałęziami i kamieniami w stronę funkcjonariuszy i żołnierzy, na co ci reagowali rozpylaniem gazu łzawiącego.
„Biegły z zakresu badań broni i balistyki stwierdził, że pociski wystrzelone w czasie dziewięciu strzałów, które nie rykoszetowały, miały energię wystarczającą do spowodowania zranienia lub śmierci człowieka, zależnie od miejsca trafienia, na całym torze lotu” – podawała prokuratura.
W trakcie śledztwa i podczas procesu szeregowy nie przyznał się do zarzutów. Wyjaśniał, że do zauważonych migrantów krzyknął „Wojsko Polskie, stój”, następnie „Wojsko Polskie, stój, bo strzelam”, po czym oddał strzały, w jego ocenie, w kierunku bezpiecznym, tj. pod lekkim kątem w powietrze, aby zaalarmować sąsiednie posterunki. Podkreślał, że były to strzały alarmowe i ostrzegawcze.
Sędzia: Gdyby żołnierza chciał, żeby ktoś zginął, to by zginął
Przed sądem I instancji prokurator wnosił o karę sześciu miesięcy ograniczenia wolności dla oskarżonego. W maju tego roku Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie żołnierza uniewinnił. Oskarżony był, jak wtedy mówił sędzia WSG Radosław Hunek, bardzo dobrze wyszkolonym żołnierzem i miał bardzo dobre wyniki ze strzelania. W ocenie sądu strzały, które oddał wówczas przy granicy z Białorusią, nie były wycelowane w osoby tj. w funkcjonariuszy SG, żołnierzy i migrantów. – Jak słusznie wyjaśnił oskarżony: gdyby chciał, żeby ktoś zginął, to by zginął – mówił sędzia WSG.
Sędzia Hunek przypominał, że formalnie pokrzywdzeni w sprawie sądowej funkcjonariusze SG i żołnierze powiedzieli, że nie czuli żadnego zagrożenia i nie żądali ścigania oskarżonego. Odnosząc się do opinii biegłych, stwierdził, że nie wynika z nich nic, co mogłoby potwierdzić tezę prokuratury, że „ktoś był narażony na utratę życia lub zdrowia”.
Sąd I instancji zwracał też uwagę, że do agresji ze strony osób nielegalnie przekraczających granicę dochodziło wówczas często, a miesiąc później od tego zdarzenia, w tym samym miejscu, zginął żołnierz ugodzony nożem.
„Żołnierz po to został wysłany na granice, żeby chronić jej nienaruszalności”
– Prawo nie może ustępować przed bezprawiem. Nie jest tak, że człowiek broniący swojego kraju, ma w takiej sytuacji salwować się ucieczką, dzwonić po wsparcie. (…) Żołnierz po to został wysłany na granice, żeby chronić jej nienaruszalności, i to robił – oceniał sąd garnizonowy. Prokuratura złożyła w tej sprawie apelację do WSO.
Od piątkowego wyroku uchylającego wyrok I instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania obronie przysługuje skarga do Sądu Najwyższego. Obrońcy żołnierza po wyjściu z sali sądowej przekazali, że rozważą dalsze kroki po otrzymaniu pisemnego uzasadnienia. Jeśli ewentualna taka skarga nie będzie uwzględniona, to proces ruszy od nowa przed wojskowym sądem garnizonowym.
Źródło: PAP







![Święczkowski zapowiada rządy na uchodźstwie. Hołownia chce do Watykanu [NA POCZĄTEK DNIA] Święczkowski zapowiada rządy na uchodźstwie. Hołownia chce do Watykanu [NA POCZĄTEK DNIA]](https://bi.im-g.pl/im/b3/98/1f/z33129139IER,Bogdan-Swieczkowski.jpg)




