-
Gdzie szukać bursztynu? Miejsca na mapie polskiego wybrzeża
-
Poranny czy nocny spacer. Kiedy szukać bursztynu z latarką UV?
-
Jak sprawdzić, czy to bursztyn? Domowy test słonej wody i igły
Bursztyn jest skamieniałą żywicą drzew iglastych porastających w epoce eocenu dzisiejsze tereny Europy Północnej. Powstał pod wpływem wielu procesów geologicznych. Z powodu działalności lądolodu został przetransportowany na teren dzisiejszego Bałtyku. Tam został przykryty warstwą iłu, piasku i innych warstw ziemi i pozostał w nich, gdy teren został zalany przez wodę. Gwałtowne sztormy potrafią wydobyć ten skarb z dna Bałtyku i wyrzucić go na plażę.
Gdzie szukać bursztynu? Miejsca na mapie polskiego wybrzeża
Polskie wybrzeże jest doskonałym miejscem do zbierania bursztynu, szczególnie w jego wschodniej części. Największą ilość można znaleźć na Mierzei Wiślanej. W rejonie Przekopy przy falochronie tworzy się niewielka zatoka, w której po sztormie grzęźnie duża liczba bursztynów wymieszana z innymi odpadkami organicznymi.
Innym doskonałym miejscem do zbierania bursztynu jest szeroka plaża w Mikoszewie czy niedaleko położona plaża w Stegnie. Na bursztyn warto także wybrać się będąc na półwyspie Helskim, w okolicy Zatoki Gdańskiej i wyspy Sobieszowskiej.
Na lokalizację bursztynu duży wpływ ma kierunek wiatru podczas sztormu. Jeśli jest on prostopadły do wybrzeża, to sprzyja wyrzucaniu przez fale bursztynu na plażę. Gdy wiatr wieje wzdłuż wybrzeża, sprzyja to transportowi bursztynu na większe odległości nawet do sąsiednich zatok.
Będąc na plaży po sztormie, nie warto szukać skarbów w czystym i miękkim piasku. Należy pochylić się nad tzw. brudnymi pasami, czyli pasami mokrego drewna, połamanych muszli i innych odpadków organicznych, które morze wyrzuciło na brzeg. To właśnie pośród nich najprawdopodobniej znajdziesz bursztyn. Wielu poszukiwaczy wchodzi także do wody. Na jej powierzchni unoszą się podobne „plamy” zgrupowanych odpadków, których morze jeszcze nie wyrzuciło na brzeg. Wyławiają je za pomocą podbieraka i przegrzebują w poszukiwaniu bursztynu.
Poranny czy nocny spacer. Kiedy szukać bursztynu z latarką UV?
Poranny spacer tuż po wschodzie słońca jest sprzyjający poszukiwaniu bursztynu pod kilkoma względami. Przede wszystkim o tej porze jest mniejsza konkurencja innych miłośników skarbów Bałtyku. Ponadto wielu poszukiwaczy podkreśla, że nisko padające promienie słoneczne sprawiają, że bursztyn mieni się wśród ciemniejszych odpadków, co ułatwia jego odnalezienie.
Chcąc wybrać się w nocy na poszukiwanie bursztynu, otwiera się w nowym oknie, należy zachować szczególną ostrożność. Morze w tym czasie jest jeszcze wzburzone. Należy zwrócić uwagę na pływy, które mogą mocno zmniejszać obszar poszukiwań, co w nocy trudniej zauważyć. W nocy w poszukiwaniu bursztynu może jednak pomóc latarka UV. Pod jej wpływem bursztyn świeci na niebiesko lub zielono, co ułatwia odnajdywanie kamieni.
Jak sprawdzić, czy to bursztyn? Domowy test słonej wody i igły
Podczas sztormu morze wyrzuca na brzeg nie tylko odpadki organiczne, ale także kamienie i śmieci, które mogą bardzo dobrze imitować bursztyn. Niektóre drobne kamienie o złocistym kolorze mogą zmylić początkujących zbieraczy tak samo, jak oszlifowane przez wodę szkło czy plastik w podobnym kolorze. Jak rozpoznać prawdziwy bursztyn?
W tym może pomóc mocno zasolona woda. Bursztyn ma pochodzenie organiczne, a jego gęstość jest niewielka. Wpływ na to mają także uwięzione w bursztynie pęcherzyki powietrza, które powstały w czasie jego kształtowania. To powoduje, że unosi się na wodzie i dzięki temu może być transportowany wraz z materią organiczną na powierzchni fal. Aby sprawdzić, czy mamy do czynienia z prawdziwym bursztynem, należy nalać wody do szklanki i rozpuścić w niej kilka łyżeczek soli. Bursztyn w tak zasolonej wodzie będzie unosić się na powierzchni w przeciwieństwie do kamieni, które opadną na dno.
Test słonej wody jednak nie pozwoli odróżnić bursztynu od plastiku. Tutaj może pomóc rozgrzana igła. Pod wpływem wysokiej temperatury prawdziwy bursztyn mięknie i wydziela żywiczny zapach. Plastik z kolei zacznie się topić, dymić i wydzielać chemiczny aromat.
Bursztyn można rozpoznać też po dotyku. Szybko pochłania temperaturę otoczenia, co sprawia, że po zetknięciu ze skórą wydaje się ciepły, w przeciwieństwie do kamieni. Z kolei uderzony o ząb wydaje głuchy dźwięk, a nie metaliczny, jak szkło.
-
W Chinach znaleziono najstarszy bursztyn świata. Ma 385 mln lat
-
Znaleźli wieloryba na Lubelszczyźnie. Co on robił w głębi Polski?













