-
Ryś rudy z Florydy został zarejestrowany podczas udanego ataku na dużego grzechotnika diamentowego.
-
Nagrania wskazują, że ryś rudy potrafi polować na różnorodne ofiary, w tym jadowite węże.
-
Brakuje dowodów na regularne spożywanie grzechotników przez rysie rude, ale obserwacja ta rozszerza dotychczasową wiedzę o ich diecie.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Mówimy wszak o największym żyjącym grzechotniku, który osiągać może niemal dwa i pół metra długości. To są rozmiary węża Eskulapa, czyli największego węża żyjącego w Polsce. Dwumetrowy gad to przeciwnik bardzo wymagający, na dodatek wyposażony w jad. Nie każdy zatem drapieżnik jest skłonny zaatakować takiego węża.
Amerykańskie rysie polują na wielkie grzechotniki
Za największych wrogów grzechotników diamentowych uważa się głównie drapieżne ptaki, ale te największe i specjalizujące się w polowaniach na węże. To chociażby myszołów rdzawosterny albo myszołów rdzawoskrzydły, czy myszołów preriowy. Mają dość siły i sprytu, by na nie zapolować.
W ostatnich latach wielkim zagrożeniem dla grzechotników są też dziki, wprowadzone do Stanów Zjednoczonych sztucznie. Grzechotnik diamentowy jest jednak zbyt duży dla wielu innych drapieżników, np. urubu czy kojotów.
Nie dla rysia rudego, jak się okazuje. To jeden z dwóch rysi żyjących na kontynencie północnoamerykańskim. Znacznie większy ryś kanadyjski żyje w północnej jego części, z Alaską i Kanadą.
Natomiast mniejszy ryś rudy spotykany jest od południowej Kanady aż po środkowy Meksyk. Zamieszkuje bardzo różne środowiska – lasy strefy umiarkowanej, lasy zaroślowe, bagniska, półpustynie i prerie, także rozlewiska na Florydzie.
Ryś rudy poluje na więcej ofiar niż inne rysie
Obserwacje właśnie z Florydy wskazują na to, że rysie te są w stanie polować na bardzo urozmaiconą zdobycz, w tym jadowite grzechotniki. Najczęściej ten gatunek kota łączymy z polowaniami na gryzonie, króliki i zające.
Wiadomo jednak, że w odróżnieniu od rysia kanadyjskiego, który żywi się przede wszystkim zajęczakami i jest mocno uzależniony od populacji zająca amerykańskiego, ten gatunek jest mniej wybredny pokarmowo. Chwyta wszystko, co mu wpadnie w łapy. Mogą to być także ptaki, jaszczurki, żaby, ale także ryby.
Są znane ataki rysi rudych na lisy, skunksy, norki, małe psy i koty, a także na owce, mulaki. Na Florydzie to te ostatnie stanowią trzon zdobyczy tego drapieżnika, obok zajęcy i królików. Ryś nie ma problemów z mulakami, może upolować zwierzę ważące osiem razy więcej od niego.

Grzechotniki w jadłospisie rysia to jednak pewna nowość. Nagrania z Florydy pokazują atak rysia rudego na sporego grzechotnika diamentowego. Atak nagły i udany, który skończył się poważnymi ranami węża i w konsekwencji prawdopodobnie jego śmiercią.
Ujęcia pokazują rysia zbliżającego się do węża w taki sposób, by uniknąć pokąsania, a następnie chwytającego go za ogon, by w końcu złapać głowę grzechotnika. To wskazuje na spore umiejętności kota w walce z wężami. Możliwe, że nie robił tego pierwszy raz.
Nie ma żadnych dostępnych dowodów na to, że rysie rude regularnie żywią się wężami. Sprawa wymaga głębszego zbadania, ale faktem jest, że jadłospis rysia rudego i grono ofiar, na które poluje, jest bardzo szerokie i przekracza nawet menu naszego rysia euroazjatyckiego.
To pokazuje, że rysie są kotami zdolnymi do przystosowywania się do wyzwań, jakie stawiają im środowisko i dostępna baza pokarmowa. Nie muszą być zależne tylko od zajęcy, królików, mulaków czy saren – jak to ma miejsce w wypadku polskich rysi.













