Cieplej u sąsiada Polski. W jeziorach pojawiły się nieoczekiwane zwierzęta

Słodkowodne meduzki zostały ponownie odnotowane w jeziorach Bratysławy, przede wszystkim w okolicach Veľkého Draždiaka, Złotych Piasków i niektórych żwirowni.
Obecność tych organizmów wiąże się z wysokimi temperaturami i nie stanowi istotnego zagrożenia dla osób kąpiących się w jeziorach.
Eksperci podkreślają, by nie wyławiać i nie przenosić meduzek do innych zbiorników, ponieważ sprzyja to rozprzestrzenianiu gatunku.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie

Pojawienie się meduzek słodkwodnych jest być może zaskoczeniem dla niektórych Słowaków. Ich obecność jest jednak zjawiskiem naturalnym i wiąże się przede wszystkim z dłuższym okresem występowania wysokich temperatur. Mimo charakterystycznego wyglądu, który może kojarzyć się z morskimi meduzami, organizmy te nie stanowią istotnego zagrożenia dla osób korzystających z kąpielisk.

Parzydełkowce w stolicy Słowacji

Pojawienie się swobodnie pływających meduzek jest częścią ich naturalnego cyklu życiowego. Coraz wyższe temperatury wód w Europie nasilają zmiany w ekosystemach wodnych.

Według lokalnych służb Braysławy ich komórki parzydełkowe nie są w stanie uszkodzić ludzkiej skóry. Osoby wypoczywające nad jeziorem nie powinny więc obawiać się kontaktu z tymi niewielkimi organizmami. Zoolog Ján Kaľavský ze słowackiej Państwowej Ochrony Przyrody mówi, że liczba obserwowanych meduzek może bardzo różnić się w poszczególnych latach. W jednym sezonie mogą pojawić się masowo, a w kolejnym niemal całkowicie zniknąć.

Eksperci jednocześnie apelują, aby nie wyławiać meduzek z jeziora i nie próbować ich dotykać. Ich ciało jest bardzo delikatne i łatwo można je uszkodzić. Nie należy również przenosić ich do innych zbiorników, ponieważ takie działania mogą przyczynić się do rozprzestrzeniania gatunku.

Ich ciało jest bardzo delikatne i łatwo można je uszkodzićWEN LINAFP

Meduzki słodkowodne nie stanowią zagrożenia

Meduzka słodkowodna należy do parzydełkowców. Posiada komórki parzydełkowe, które wykorzystuje do zdobywania pokarmu. Są one jednak bardzo słabe i przystosowane do chwytania niewielkich organizmów, przede wszystkim zooplanktonu i mikroskopijnych stworzeń.

Gatunek występuje w dwóch postaciach: polipa i meduzy. Polipy rozmnażają się wegetatywnie (pączkują), a meduzy drogą płciową, produkując jaja, z których powstają planktoniczne planule, przekształcające się później w polipy. Polipy mierzą do 8 mm długości, zaś meduzy do 25 mm średnicy. Odżywiają się planktonem.

W formę meduzy przekształca się tylko w wodach ciepłych, dlatego w klimacie umiarkowanym formy meduz są rzadkie, związane z cieplejszymi sezonami – temperatura wody co najmniej 25 °C.

Przez większość życia pozostają niemal niewidoczne

Meduzka słodkowodna obecnie występuje w wielu częściach świata. Jej cykl życiowy sprawia, że przez większość czasu pozostaje praktycznie niezauważona.

Najlepiej czuje się w wodach stojących, dlatego można spotkać ją przede wszystkim w jeziorach, zbiornikach retencyjnych, żwirowniach i innych spokojnych akwenach.

Na zmienną liczebność gatunku wpływa również jego sposób rozmnażania. Meduzka słodkowodna może rozmnażać się bezpłciowo, a jej niewielkie stadia rozwojowe mogą zostać nieświadomie przeniesione w inne miejsce wraz z roślinami wodnymi lub sprzętem wykorzystywanym w zbiornikach.

Z tego powodu specjaliści odradzają przenoszenie tych organizmów między jeziorami. Nawet jeśli pojedyncze meduzki wyglądają niepozornie, ich introdukcja do nowego zbiornika może stworzyć warunki do dalszego rozprzestrzeniania się gatunku.

W Polsce forma meduzy notowana była tylko na Górnym Śląsku: w zbiorniku elektrowni Rybnik oraz w Jeziorze Srebrnym, spotykana również była w Lubaniu na Trasie Wygasłych Wulkanów (Kamieniołomy), a także w Małopolsce, np. w zalewie Bagry w Krakowie.